Gefeliciteerd. - Het is geweldig.
Er staat een prachtig artikel over u in de krant, sir Oliver.
Dag, professor. Sir Oliver, bedoel ik.
Lang artikel over u. - O ja?
Alleen klopt uw leeftijd niet.
EDINBURGHSE WETENSCHAPPER GERIDDERD
Krant.
Het is een eer voor Edinburgh, sir Oliver. Ik kan uw geld niet aannemen.
Gefeliciteerd, professor.
Op de professor in de geologie
Hij weet alles van natuurlijke historie
Een bijzonder man, die ik hier zie
Voor hem is het geen groot mysterie
Excuseer.
Sir Oliver, nu u geridderd bent,
heb ik uw studenten vrij gegeven: Een vrije dag voor de ridderslag.
Nu eerst de presentatie. Wil de Laird of Glendarach naar voren komen?
Sir Oliver. Als dank voor de kennis die u op ons hebt overgedragen...
Bespaar me de grafrede.
Een inktpot, neem ik aan? Hij is erg mooi.
Een stofnest van heb ikjou daar.
Ik dankjullie uit de grond van m'n hart.
Maken jullie er ook maar een mooie dag van.
Hij koste 4 pond 17 shilling. Ik heb geld ingezameld.
Dankje, McEwen. - Er was nog drie shilling over.
Die gaje mij toch niet geven?
Ik heb dit ermee gekocht. Ik dacht dat u 'm leuk zou vinden.
Ik zag 'm met Pasen in een winkeltje in Glasgow.
Hij zei: 'Koop me voor professor Lindenbrook.'
En wat zei jij?
'Alleen als je drie shilling kost.'
En dat heb ik uiteindelijk bedongen. - Het is lava.
Maar extreem zwaar. Een fraaie presse- papier.
Vindt u 'm mooi? - Echt wat voor een wetenschapper.
Wat eetje vanavond?
Het is dinsdag, dus ik eet niks.
Alleen om de dag eten vind ik gezond.
Om acht uur komen er wat mensen van de faculteit. Kom ook.
Ik denk niet dat ik kan. - Wat heb jij toch?
Vroeger kwam je vaak. Schaam je je voorje gerafelde mancheten?
M'n andere overhemd zit in de was.
Acht uur. We zijn toch wetenschappers?
Die hebben allemaal wel 's gerafelde mancheten gehad.
Goed, sir Oliver. Acht uur.
Lava.
Ik zou zweren dat er wat in zat.
Daar is oom, Kirsty. - Het zal eens tijd worden.
Ik dacht dat u oom Oliver was.
Als u maar weet dat deze kleren niet van mij zijn.
Dag, Miss Jenny. - Dag, Alec McEwen.
Ik ben toch niet te vroeg? - Ik wist niet dat u zou komen.
Uw oom, sir Oliver, droeg me op te komen.
Waar is hij? Hij is anders nooit zo laat.
Geen idee, maar nog even over m'n kleren:
Die zijn van de jonge Laird of Glendarach.
'Zo kun je niet uit eten,' sprak de jonge laird.
'De professor weet wat ik draag,' zei ik, en ging in bad.
Toen ik terugkwam, waren mijn kleren vervangen door deze.
Ik maak geen aanspraak op 't tartan van Glendarach.
U hebt uw magnifieke uitdossing verklaard.
Er komt nog een gast bij.
U zit tussen de decaan en de rector. - Mag ik niet naast u?
Zeker niet.
Niet om 't een of ander, maar uw houding jegens mij lijkt nogal strikt.
Wat verwacht u dan, als u alleen op m'n ooms bevel hierheen komt?
Miss Jenny, waarom zou ik mezelf onnodig pijnigen?
Over twee jaar heb ik m'n doctoraal.
Dan nog vierjaar als lab-assistent.
Ik moet m'n familie de studiekosten terugbetalen.
U bent een logisch man, Mr McEwen.
De logica der armoede. - Typisch een Schot.
Ik ben ook 'n Schot.
Ik ken iemand wiens beurs niet leeg was, want hij had geen beurs.
Hij heete Robert Burns. Weet u wat hij zei?
Poëzie is uit de tijd.
Als dat zo is, Alec McEwen, wat zoekt uw hand dan op mijn knie?
Miss Jenny. - Wacht daar maar even.
Kirsty, ik pak er een bord bij.
Kan ik iets voor u doen?
Er zit een toets vast. - Dat kan niet.
Hij is vorige maand nog gestemd.
Welke?
Deze. Ziet u dat niet? - Nee.
Maar wel hoe ongelukkig ik ben. U weet hoe ik me voel sinds u de klas inkwam...
om uw oom z'n overschoenen te brengen.
U leek de lente in eigen persoon.
Ik dacht dat u de tafel dekte.
Er zit een toets vast. Mr McEwen maakt 'm.
Miss Jenny, u bent geroerd. - Ik stond bij de gans. De damp ervan...
Dag, Miss Jenny. - Dag, heren.
We zijn bezorgd om de professor. - Inderdaad. Is hij niet bij u?
Is hij niet hier?
Laat 'm niet te heet worden. - Hij zit tegen het maximum, sir Oliver.
Ik wou geen bezoek. O, ben jij 't, McEwen.
Help Paisley even. - Oom, uw gasten wachten.
Als u niet komt, zal de gans...
Ach, de gans. - Zeg het hem, Alec.
Ik ben al de hele dag bezig met die lava van je.
Zonder pauze voor lunch of thee. - Je hebt petrologie gehad.
Uit welke vulkaan kan dit stuk lava afkomstig zijn?
De Fujiyama? De Etna?
Bijna. De Middellandse Zee. De Lipari-eilanden bij Italië.
Daar is 't lava licht. - Raadselachtig, nietwaar?
Het moet een uiterst zware insluiting bevaten.
Zoals IJslands peridotiet. - Precies.
Er is 'n stukje af. - Door mij.
Wat zit er nou in? - IJslands peridotiet.
Toen ik dit zag, ben ik gestopt.
Er staan tekens op de buitenkant. Een leter, of inkepingen.
Drie inkepingen, gemaakt door 'n mens.
Maar hoe kan een steen uit IJsland...
aan de andere kant van de wereld worden uitgespuwd? Wat denkt u?
Wetenschappers doen geen slagen in de lucht.
We gaan de lava eraf smelten.
Mr Paisley.
Voeg beetje bij beetje 10cc koningswater toe.
Ik schrijf naar professor Goetaborg in Stockholm, hij is de beste vulkanoloog.
Hoe lang gaat dit duren?
Typisch een vraag voor een vrouw. Lava smelt wanneer het smelt.
Het kan twee uur duren, het kan vier uur duren.
Of de hele nacht. Wat maakt het uit?
Gaat het?
Dat was mijn schuld, sir Oliver. Ik snap niet hoe dat kon gebeuren.
Mr Paisley, door dat ongelukje hebt u de wetenschap een grote dienst bewezen.
Zie je dit? Wat zou dit kunnen zijn?
Zoals u zei, is het door 'n mens gemaakt. Een tol, of gereedschap. Een paslood.
Het is ook een paslood.
Er staan leters op. - Een inscriptie. Een boodschap?
Kunt u zien wat er staat?
Het is een Scandinavische taal.
De schrijver trilde. Hij was wellicht stervende.
Waar zou 't mee geschreven zijn? Verf? Inkt?
Misschien wel bloed. - Dat kan.
Aan deze kant staat een handtekening.
Arne Saknus...
Arne Saknussem.
Ik had graag dat u me nu naar huis bracht, oom Oliver.
Of moet ik alleen gaan?
Alleen. Het is ondenkbaar, maar het moet wel waar zijn.
Hij ging met z'n gereedschap naar een oord waar geen mens is geweest.
Alleen. Naar het binnenste van de aarde. Alleen.
Wat? - Een IJslandse wetenschapper.
Hij werd uitgelachen toen hij zei dat er onder ons 'n wereld ligt.
Maar niemand lachte nog toen hij in het niets verdween.
En nu dit.
Eruit. Ik had niet om thee gevraagd. Ik wil geen thee, ik wil alleen de post.
Tegen mij schreeuwen helpt niet. Ik schreeuw net zo hard terug.
U hebt al twee weken niet gegeten of geslapen.
Eruit, vrouw.
Hier is uw post, oom.
Nog steeds niks. Hoe vind je dat? Geen antwoord.
Waar is Alec McEwen? - Naar de universiteit voor de post.
Hoe lang doet een brief uit Stockholm erover?
Doe open. - Ging de bel?
We willen sir Oliver spreken. En geen smoesjes.
Bezoek. Daar zit ik net op te wachten.
Oliver, iedereen weet hoe onbeleefd je kunt zijn.
Je staat ook bekend als plichtsgetrouw.
Maarje geeft al twee weken geen college.
Ik doe iets belangrijks. - Belangrijker dan de universiteit?
Hierom zou elke universiteit ons benijden.
Wat zegt de naam Arne Saknussem jullie, heren?
Schreef hij niet over de verloren stad Atlantis?
Aanvankelijk, ja. Hij werd beroemd door zijn werk in de vulkanologie.
Dit bericht van hem kwam uit 'n vulkaan.
Pas na 100 jaar werd het opgeraapt door 'n boer.
Toen lag het in een winkel en zo kwam 't bij mij.
Hier is de vertaling: 'lk sterf, maar m'n levenswerk mag niet verloren gaan.'
'Wie afdaalt in de krater van Sneffels Yocul...
bereikt het middelpunt der aarde. Net als ik. Arne Saknussem.'
Sneffels Yocul?
Een dode vulkaan op IJsland. Die leidt naar een onbekend gebied.
Oliver, dit is pure fantasie.
Er is een naschrift.
'Bij zonsopgang op de laatste meidag wijst de berg Scartaris de weg.'
Wat zeg je daarvan? - Nu snap ik er nog minder van.
Scartaris? - Een berg bij de vulkaan.
Dit is een studentengrap.
Momentje, rector. Laten we eens aannemen dat het echt is.
Dan moetje je bevindingen officieel aan de universiteit voorleggen.
Je moet experts raadplegen. Dit moet geverifieerd worden.
Hier is m'n artikel. Ik heb de Europese autoriteit bij uitstek al geschreven.
De Royal Geological Society? - Eminenter nog. Professor Goetaborg.
Wat zegt die ervan?
Helaas heb ik nog geen antwoord ontvangen. Op mijn beide brieven.
Ik stel voor dat we wachten op antwoord van je collega.
Intussen lusten we wel een kopje thee.
Jullie denken dat ik gek ben.
Geloof maar watje wilt.
Jenny, thee.
Wanneer ben jij aangekomen? - Nu net, sir Oliver. Kijk.
Hij komt uit Stockholm.
Hij heeft z'n brief uit Stockholm. Zag je z'n ogen oplichten?
Dit is hét moment om hem te vertellen over ons.
Hij zal verstrooid ja zeggen. - En als hij alert nee zegt?
Ik kan heel overtuigend klinken als het om jou gaat.
Donder en bliksem.
Wel verduveld. - Wat is er, Oliver?
Toe, vertel. - Slecht nieuws?
De universiteit van Stockholm laat weten dat professor Goetaborg...
uit Zweden verdwenen is.
Hij is verdwenen, kort nadat hij mijn brieven ontvangen moet hebben.
En al m'n materiaal.
Hij vond 't niet belangrijk genoeg om te reageren.
Of te belangrijk.
Ga naar de haven. Zoek het eerste schip naar IJsland.
Kalmeer. - Ik moet 'm voor zijn.
Wat bedoel je? - Je hebt Saknussems bericht gehoord.
Oliver, je bent niet wijs. - Ik ben heel wijs.
Waar wachtje op? Schiet op, zei ik. Ik moet gaan pakken.
Waar gaje heen? - IJsland, om te beginnen.
En daarna? - Saknussem achterna.
Oliver. - Zeg niet steeds Oliver.
Ik ga niet in de klas afwachten terwijl die ploert Goetaborg...
er met mijn vondst vandoor gaat.
Dit is het doel van alle wetenschap: Het onbekende leren kennen.
We weten minder over onze eigen aarde dan over de sterren in de ruimte.
Het grootste mysterie ligt hier, onder onze voeten.
Willen jullie me excuseren?
Ik moet u spreken. - Niet nu.
Het moet nu. - Wat is er zo dringend?
Dit is van levensbelang. - Niet voor mij, ik moet naar IJsland.
Ik ook. Ik ga met u mee.
Waarheen? - Naar het middelpunt der aarde.
Mijn hart ligt in de Highlands
Achter de herten aan
Jagend op de wilde herten
Op jacht naar de ree
Mijn hart ligt in de Highlands
Waarheen ik ook ga
Heel IJsland weet nu dat de Schoten gearriveerd zijn.
Kon Jenny me maar horen zingen.
Heb je nu al heimwee?
Weggaan op de dag naje verloving valt niet mee.
Wereldberoemd terugkomen is anders ook niet niks.
Kom hier eens kijken.
Had je een trap met een rode loper verwacht?
Ik had u moeten zeggen dat ik last heb van hoogtevrees.
Dat went wel na de eerste miljoen vadem.
Alec, hij is hier geweest.
Hij zocht hier. Dat hout is net gekapt.
Uw gerespecteerde collega. - Hij zet er vaart achter.
Zou hij al naar beneden zijn? - Nee, de laatste meidag, stond er.
Ga naar Reykjavik. Koop zoveel mogelijk touw.
En scheepsbeschuit, vlees, chocola en medische voorraden.
Maar vraag vooral of ze Ruhmkorff-lampen hebben.
Laat me bij zonsondergang ophalen.
Kunnen we ons zo snel voorbereiden? - Dat moet. Het is nu een race.
Wat neem je daar mee?
Jenny's afscheidscadeau.
Ik houd 'm altijd bij me.
Scartaris.
Terug naar m'n hotel. - Goed, professor Goetaborg.
M'n beste. M'n assistent heeft u vast gestuurd.
Nee, dank u. Een soldaat geeft z'n wapens niet af.
Neem de tijd. Deze instrumenten zijn breekbaar.
Rustig, koetsier.
Dit is niet dezelfde weg als vanochtend. Rijd 's wat langzamer, zei ik.
Bent u gek? Stop de paarden. Dat is geen verzoek, maar een bevel.
Hoort u me? Langzamer.
Stop, idioot.
Als m'n instrumenten stuk zijn, krijgt u met de zweep.
Waar zijn we? Dit is mijn hotel niet.
Waar zijn we?
In een eiderdonspakhuis, zo te zien.
Hoe kom jij hier? - Geen idee. Het ging zo snel.
Ik ben neergeslagen. Ik werd overweldigd.
Zag je door wie? - Nee. Ik deed de boodschappen.
Goetaborg is geen ploert, maar 'n crimineel.
Hij heeft vast gedroomd van dit project. Uw brief was zijn kans.
Stil. Hoorde je dat?
Geklop.
Verwacht niet te veel. Het is uitgestorven.
Iedereen is naar de markt. - Het is toch geen zondag?
De vissersvloot vaart uit.
Dus de winkels zijn dicht? - Nee, die zijn open.
Maar elk stuk touw, elke lamp, alles wat we zochten, is verkocht.
Aan professor Goetaborg.
Hij verblijft in dezelfde herberg als wij.
Nu hoorde ik het ook.
Een medegevangene? - Hij geeft een signaal.
Het is een code. - Morse?
Ik kom er niet uit. Schrijf eens op.
Streepje, streepje, punt, punt, punt, punt, lange streep...
Wartaal. - Of het is IJslands.
Dat denk ik niet.
We hebben contact.
Ik kom er nog steeds niet uit.
Geachte vriend, wie u ook bent, mag ik me voorstellen:
Professor Oliver Lindenbrook, universiteit van Edinburgh.
Wilt u even stoppen met kloppen en luisteren?
Welke taal wilt u dat ik spreek?
Hij spreekt geen Engels. - Frans, dan.
Dat helpt niet. Hij klinkt Russisch.
Gertrude?
Een vrouwelijke gevangene. - En haar geliefde.
Professor, ze zoenen.
Sorry, maar we hebben geen tijd voor tact.
Het spijt me dat ik u nu moet storen, maar kunt u ons hier weg krijgen?
Het is een eend.
En ik zou net Latijn proberen.
Jongeman met die gouden tand, ik geef u goud als u ons naar Reykjavik brengt.
Breng ons naar Reykjavik.
Ik begrijp dat professor Goetaborg hier verblijft, hij is 'n vriend van me.
Een vriend? Professor Goetaborg? - Goed dan, een collega.
Wilt u me helpen?
Hij is hier, toch?
Hij is er niet. Hij wil niet gestoord worden.
Hij slaapt toch niet met dit lawaai? - U kunt niet naar hem toe.
Hier is uw geld. En dit is mijn kaartje.
Doe dat in z'n postvakje, dan weet hij morgen dat ik er ben.
Dank u zeer.
Goetaborg, ik weet dat u er bent. Doe open, ik ben Lindenbrook.
Goetaborg.
Zie je dit, jongen? De allernieuwste apparatuur.
Ruhmkorff-lampen.
Opwinddynamo's.
Hoe lang branden ze? - Eeuwig, lijkt me.
Zolang de rotor blijft draaien, wordt er stroom opgewekt.
Ademhalingsapparaten, net als in de koolmijnen in Wales.
Alles watje nodig hebt om de wereld beneden te verkennen.
Ik wacht hier tot Goetaborg terugkomt.
Wachtjij ook.
Goetaborg kan wel heel sterk zijn.
Nog een schat. Bergschoenen.
Bergstokken.
Dekens.
Voor maanden proviand.
Een kaart van de...
Zo, Goetaborg, zo te zien is er toch nog gerechtigheid.
U wilde ons dus te snel af zijn.
Het lot heeft met hem afgerekend.
Waarom zeiden ze dat niet?
Hotels lopen er niet graag mee te koop als er doden vallen.
Hij geeft 't goede voorbeeld.
Goed. We houden een minuut stilte...
ter nagedachtenis aan een groot wetenschapper, al was hij een dief.
Alec, je had 't over 't lot. Even ter correctie:
Het lot en wat kaliumcyanide.
Hij nam 't op tegen ons en weer iemand anders tegen hem.
Wie dan?
Ik ben de vrouw van professor Goetaborg.
Ach, arme. - Wat is er?
Tot m'n verbazing stond m'n man niet bij de pier. Is er iets mis?
Ga even ziten voor u naar boven gaat.
Alstublieft.
Hij leek zo gezond. 'S Ochtends ging hij naar de berg.
Toen hij kwam lunchen, ontving hij z'n gast in de foyer. Ik heb 'm zelf gezien.
Ze gingen eten in zijn kamer.
Wat bedoelt u nu eigenlijk? Dat m'n man...
Z'n gast vertrok rond vier uur.
Toen het kamermeisje z'n bed kwam opmaken...
Voor zover ik weet, is er hier nog nooit iemand gestorven.
We hebben een dokter gebeld, maar het was te laat.
We hebben hem hier gelaten omdat we wisten dat u kwam.
Nog maar tien dagen geleden maakte hij grapjes op de pier in Stockholm.
Zodra hij hier aankwam, stuurde hij me een bericht.
Het was maar één woord: 'Kom.'
Mevrouw, m'n oprechte condoleances.
Ik ben Oliver Lindenbrook uit Edinburgh.
Ik neem aan dat u m'n naam kent.
Professor Lindenbrook. - Ja, dus.
Ik moet u iets vragen, en het komt goed uit dat mevrouw Goetaborg erbij is.
Dit is moeilijk voor u, maar het zal toch moeten.
Wie heeft hem als laatste levend gezien?
Z'n lunchgast.
Wie was dat? - Graaf Saknussem.
Graaf Saknussem? Ik wist niet dat de familie Saknussem er nog was.
Het is de oudste familie van dit land.
Een afstammeling van Arne Saknussem?
En hij is ook wetenschapper.
Lunchte hij met de professor? - Ze spraken elkaar dagelijks.
Ze werkten in z'n kamer, met al die kaarten en instrumenten.
Ik raad u aan onmiddellijk lijkschouwing te laten verrichten.
Denkt u dat er iets niet klopt aan de dood van mijn man?
Uw man kwam om dezelfde reden naar IJsland als ik.
Wij wisten geen van twee dat er een derde...
was die ons koste wat kost wil tegenhouden.
Is hij vermoord?
Vergiftigd.
Dit is een zaak voor de politie. Waarschuw ze.
Ga eerst naar uw kamer.
Een momentje, graag.
De dood van uw man is afschuwelijk en ik begrijp hoe u zich voelt.
Maar ik moet u toch iets vragen.
Wat gaat u doen met de apparatuur die uw man hier verzameld had?
Wat maakt dat nog uit? - Precies.
Ik neem 't van u over. - Dit kan later wel.
Nee, dat kan niet. De tijd dringt.
M'n expeditie moet binnen 24 uur van start gaan.
Uw expeditie? - Juist.
Ik weet alleen van de Goetaborg-expeditie.
Mannen vertellen hun vrouw niet alles.
Ik wil uw man niet zwartmaken, maar ik sta onder druk,
en mijn verzoek wordt 'n eis. Ik heb recht op die spullen en eis ze op.
Recht? Om het levenswerk van een ander over te nemen?
Hij stierf voor dat idee. - Hij heeft het van mij gestolen.
Dat liegt u. Dat is een onvergeeflijke leugen.
Ik vernietig zijn spullen nog liever dan dat ik ze aan u afsta.
DAGBOEK...
'Ongelooflijke ontmoeting.'
'Nakomeling van Saknussem kwam langs. Deed alsof ie de god der vulkanen was.'
'Hij wou me dwingen 't geheim van z'n voorvader te vertellen.'
'Saknussem kwam weer langs.'
'Nieuwe complicatie. M'n ware vijand is aangekomen: Lindenbrook.'
'Hij komt vast z'n rechten opeisen. Ik moet hem bestrijden.'
Jongeman, kom alstublieft even hier.
Voor wie zijn die?
Professor Lindenbrook.
Eindelijk hebben we touw. - Het begin is er.
Hij moet niet kletsen, maar inkopen doen.
Hoe zit 't met lampen?
Lampen.
En houwelen?
En eten.
Wat doe je? Zet me neer.
Hoe zit dit? Het is schandalig. Worden we hier nu elke dag ontvoerd?
Ze spreekt IJslands. - Inderdaad.
Maar ik bied u mijn excuses aan in het Engels.
Ik heb het dagboek van m'n man gelezen,
en daardoor denk ik dat ik u onrecht heb aangedaan.
Het spijt me. Ik wist het niet. - Zit er maar niet mee.
Ik ben sir Olivers assistent, Alec McEwen. - Deze expeditie is door hem begonnen.
Maar we zijn nog nergens.
Vanochtend vroeg u hierom. Als u 't nog steeds wilt hebben, dan kan dat.
Zeg dat nog eens?
Ik zal de Lindenbrook-expeditie niet verhinderen.
Mijn man heeft deze laten maken. Hopelijk passen ze.
De mijne zijn zo klaar. Ik heb uw man ze voor me laten bestellen.
Mooi.
Waarom hebt u zulke laarzen nodig?
Nou, op deze kan ik niet mee.
Waarheen, mevrouw? - Zeg het niet.
Ik ga mee. Daarom geef ik u al deze spullen.
Dat is de voorwaarde, snapt u. - Dat zei u er niet bij.
Bij deze dan. Wie wilt u verder meenemen, naast deze jongeman?
De grote IJslander. - Dan ben ik van nut.
Hij spreekt geen woord Engels. - Dat kan niet, u bent 'n vrouw.
Wat heeft dat ermee te maken?
Dit wordt geen wandelingetje op Piccadilly of de Champs Élysées.
Professor Lindenbrook, ik heb net m'n man verloren.
Ik heb hier niets meer om voor te leven.
Beneden kan ik z'n naam eren. - Die beslissing is niet aan u.
De politie heeft u nodig bij het moordonderzoek.
Ik heb al 'n verklaring afgelegd.
Denk naast het gevaar ook eens aan de praktische zaken.
Het gebrek aan privacy.
Dus u wilt dit niet hebben?
Ik wil dolgraag op reis, maar ik ben niet gek.
Een vrouw is je altijd tot last.
Hoe durft u. Ik ben mannen niet tot last, ik breng ze hoogstens in de war.
U chanteert me gewoon.
We gaan geen rekening met u houden.
U slaapt waar wij slapen, eet wat wij eten en wast zich met ons.
Dus u gaat akkoord.
Professor, kijk.
Daar is de toegang.
Dankje, Scartaris.
Ik heb nog nooit zo'n zonsopgang gezien.
Nu dalen we af in de vergetelheid, of we maken hier geschiedenis.
Appel.
Carla Goetaborg.
Alexander McEwen. - Hans en Gertrude Belker.
Oliver S Lindenbrook.
Wat zei hij? Hans en wie?
En Gertrude.
Oké, je bent er.
Een verontrustende afdaling. - Opwindend, juist.
Zou ze van gedachten veranderen? - Als dat eens waar was.
Hans bindt haar 't touw om. - Ik ben dom.
Ik had 'r aan 'n ezel moeten laten binden en terugsturen.
In welke taal wou u hem dat opdragen?
Goed, in dat opzicht is ze van nut.
Bovendien kan dat touw altijd nog kapotgaan.
Gaat het, mevrouw? - Ja, hoor.
Hans wou per se een dubbel touw, ziet u.
Hoe nauwgezet. - Maar dat was voor Gertrude.
Arme sir Oliver, opgescheept met een vrouw.
U zou uw gezicht 's moeten zien.
Dat is m'n enige troost. Ik hoef er niet naar te kijken. U wel.
Zo'n lang touw bestaat niet. - Misschien is 't niet hier.
Het teken was onmiskenbaar.
Er is geen andere toegang.
Hij zegt dat er aan de andere kant een tunnel is.
Hij helt af, maar is begaanbaar.
Eureka.
Dankje.
Luister even goed.
We gebruiken nooit meer dan twee Ruhmkorff-lampen tegelijk.
De ademhalingsapparatuur is nooit lang nodig.
Toch mag je geen stap verzeten zonder.
Drink zoveel je wilt. Onderweg zullen genoeg mineraalbronnen zijn.
Ze staan op de kaarten van m'n man.
Blijft professor Goetaborg de hele weg bij ons, mevrouw?
Elke reis begint met de eerste stap. Moge God ons bijstaan.
Voorwaarts.
Er mag wel muziek bij. Alec, begin jij?
Miss Jenny.
U werd bleek toen de dominee sprak over hen die overal ter wereld gevaar lopen.
De einden der aarden. Dan ben je nog ergens.
Dit stond in een krant uit Stockholm. Een verslag uit Reykjavik.
Ik herken alleen de namen. - Ik heb 't laten vertalen.
Ze zijn Mount Sneffels op gegaan met zwaar bepakte ezels.
En toen kwamen de dieren terug zonder de bepakking.
Meer niet.
Oliver S Lindenbrook, Alexander McEwen, Hans Belker en mevrouw...
Kennelijk is er een vrouw met ze mee.
Een vrouw.
Weetje hoe ze dat noemen bij het Royal Observatory in Greenwich?
Een lichte schok uit een onbepaald gebied.
We hebben de lichte trilling overleefd. Voorwaarts maar weer.
Hij lijkt zich van ons af te bewegen.
In deze contreien zou ik niet spreken over van ons af of naar ons toe.
We weten hier alleen dat er altijd gevaar dreigt.
Dat kunnen we net zo goed negeren.
Wegwezen.
Springen.
De drie inkepingen.
De drie inkepingen van Arne Saknussem.
Wat betekent dat? - Dit is de goede weg.
Alec, het paslood.
Zonder deze tekens waren we de verkeerde kant op gegaan.
We hadden maanden doelloos kunnen rondlopen.
We hadden zomaar 'n kanaal gekozen.
Maar onze grote collega zet onze voeten op hetjuiste pad.
Jullie hebben rust verdiend. Tijd voor thee.
Met een dubbele portie rozijnen.
Mag ik eerst m'n haar kammen?
Dames links, heren rechts.
Wat is er, mevrouw?
Als ik geweten had van uw nachtmerries, had ik dit anders geregeld.
Er loopt daar iemand.
Ik hoorde voetstappen. Van een mens.
Al vanaf het begin der tijden horen vrouwen voetstappen daarboven.
Ik heb een uitstekend gehoor.
Dat hebben alle vrouwen.
M'n vrouw hoorde raten op zolder, altijd voor 'n belangrijk college.
En ik naar boven, met een bezem.
Alec, ga eens kijken. Hans...
Laat de mannen met rust. Ze moeten uitrusten.
Bovendien zou ik hier de orders uitdelen.
U hoeft mij niet zo toe te spreken.
Moet ik soms m'n stem verheffen?
Professor Lindenbrook, ik ben lid van de expeditie,
en ik rapporteer al m'n observaties.
Noteer dat een lid van de expeditie raten op zolder heeft gemeld.
Licht uit.
Niet bang zijn. Ik ben hier.
Verberg deze tekens.
Ik maak wel nieuwe voor ze.
Dit is steiler dan we nog hebben gezien.
Maar goed dat we goed geslapen hebben.
Alec, noteer dit.
'21ste dag van onze afdaling.'
'Op een geschate diepte van 129 kilometer is er nog altijd kalksteen.'
Professor, hier zijn de tekens weer.
Mooi.
Gertrude, je gaat verkeerd. - Eens kijken. Wat hebben we hier?
De ene gaat 220° zuid-zuidwest, de andere 160° zuid-zuidoost.
Vreemd. Ik zou gedacht hebben dat we die kant op moesten.
Dat dacht Gertrude ook.
Is uw kompas wel in orde?
Ja zeker.
Wat zegt hij? - Hans vraagt zich af...
wat het doel van onze expeditie is.
Hij vraagt waarom. - Alec, zeg 't maar.
Waarom vriest iemand dood op weg naar de noordpool?
Waarom doorstaat iemand de nevels en de hite van de Amazone?
Waarom pijnigt hij z'n hersenen met de wiskunde van de hemelen?
Als de mens 'n vraag bedenkt,
moet hij 't antwoord vinden, of 't nu 100 of 1000 jaar kost.
Dat wil ik wel eens horen in even poëtisch IJslands.
Zeg gewoon dat alle wetenschappers maf zijn.
Kunt u zich losmaken?
Pak z'n hand. - Ik zag het niet.
Zit er maar niet mee.
Hoe kan dit? Deze weg stond duidelijk aangegeven.
Er is in de tussentijd vast 'n aardschok geweest.
Deze kloof is niet recent. Die zit hier al eeuwen.
Ik kon 'm niet wetenschappelijk observeren.
We zijn ergens verkeerd gegaan. Maar waar?
Wat doet u hier? We zouden bij elkaar blijven.
En er mochten maar twee lampen aan.
We zijn de verkeerde tunnel ingelokt.
Die markeringen zijn niet van Arne Saknussem.
Ze heeft gelijk. Iemand is hier voor ons doorheen gegaan.
En we weten wel wie.
Mevrouw hoorde hem vannacht.
Nu zegt ze: 'Zie je wel.' In stilte, dat wel, maar toch zegt ze 't.
Als ik iets wil zeggen, professor, dan zeg ik 't hardop.
Ik zie me genoodzaakt om de expeditie te beëindigen. We moeten terug.
Waarom? U lijkt me niet iemand die snel bang is.
Ik denk niet aan mezelf. Ik denk aan u, u bent een vrouw.
Ik zou een van uw mannen zijn. - Maar als er 'n gek rondloopt...
Hij is tegen ons allemaal. Tegen deze hele reis.
Wat zegt hij?
Dat we terug moeten gaan naar waar Alec viel.
Dat ligt niet op de route. We moeten door, hier is geen tijd voor.
Wacht dan maar hier.
Ik wou dat Jenny dit kon zien.
Aangezien de jongen weg is en Hans toch geen Engels verstaat,
moet ik een delicate vraag stellen.
Ik bloos nu al.
U draagt een korset, niet?
Dat dacht ik al. Ik hoor 't kraken als u loopt.
Wat ik draag, gaat u niet aan.
Alles gaat mij aan. We keren ons om en u gooit het weg.
Nu gaat u te ver.
Het wordt straks bijzonder heet.
Uw ademhaling mag niet belemmerd worden.
Alec, we gaan zo verder.
Ik moet een monster meenemen naar Edinburgh,
al is 't het laatste wat ik doe.
Uniek. Onverklaarbaar.
We kunnen verder, als Alec zo goed zou zijn om terug te komen.
Waar is hij in vredesnaam?
Het loopt dood.
Terug.
Grote goden.
Hou m'n arm vast... m'n schouder.
Hou u vast. Goed zo.
De Here zij dank.
Professor, ik ben hier.
Zout.
U kunt zo niet doorgaan. Ik heb de dagen bijgehouden, u niet.
We proberen dat kanaal daar.
Daar zijn we gisteren geweest. Ik heb 't gemarkeerd. Daar is hij niet.
Ik moet 'm vinden. Ik ben verantwoordelijk.
Ik snap 't al. Ik zie dat die breuk recent is.
Hoorje me? Geef 'n teken als je daar beneden bent.
Alec, luister goed. Als de echo's ophouden, moetje antwoord geven.
Probeer 't, ook als je gewond bent of niet kunt praten.
Kras met een steen tegen de rots. We horen je, geloof dat maar.
Geef ons een teken.
Een fosforescerende bron. Een vreemd graf voor een jonge Schot.
Professor, dit heeft geen zin.
Hoe kan ik nog met mezelf leven?
Accepteer het, zoals een soldaat het verlies van z'n maat accepteert.
Ga door met wat u begonnen bent.
U moet de Lindenbrook-expeditie voortzeten.
De Lindenbrook-expeditie. - Ja. Ga ermee door.
Het was net zo goed zijn project als het uwe.
U hebt gelijk.
We gaan door. Maar het heet niet langer de Lindenbrook-expeditie.
Vanaf nu is het de Alec McEwen-expeditie.
Geen gebroken boten? Ribben nog heel?
Fijn. Sta op.
Daar ligt eten en drinken. Daar knap je van op.
Dus je bentje vrienden kwijt? Dat is maar goed ook.
Dat is m'n knecht.
Te heet, te zware bepakking, te bang.
Jij bentjonger. Jij mag m'n spullen dragen.
Ik ben uw bediende niet, graaf Saknussem.
Hier is geen plaats voor trots. Eet, drink en aan de slag. Ik heb haast.
Om het project van de professor te stelen?
Luister, vreemdeling. Ik hoef niet te stelen wat van mij is.
Je leeft nu in mijn wereld.
Stop. Iemand moet m'n spullen dragen.
Je vindt hen en de uitgang nooit. Je hebt mij net zo hard nodig als ikjou.
Ze vinden me wel, net als u.
Prima. Draag 't maar met één arm in plaats van twee.
Een vuurgevecht.
Dat is de echo die door de groten weerkaatst.
De laatste echo geeft ons de richting.
166° zuid-zuidoost.
We hadden de moed al opgegeven, maarje leeft nog.
Je leeft nog.
Dat ik u nu zie...
Waar was hij?
Ik dacht niet dat hij zou schieten, maar hij deed het wel.
Natuurlijk deed ik het. Wat dachtje dan?
Jullie zijn indringers. Dit is allemaal van mij.
U hebt mijn man vermoord.
Ik eiste m'n rechten op. Hij luisterde niet.
Graaf Saknussem, in naam van uw voorvader, leg dat wapen neer.
Er gebeurt niks als u doet wat ik zeg.
U gaat terug, maar u laat uw spullen en die man voor mij achter.
U luistert toch niet naar 'n moordenaar?
Val 'n moordenaar nooit in de rede.
Die bekrompen aanduiding staat me niet aan.
Ik spaar uw levens. Ik geef u m'n erewoord.
Alleen als u me de hand schudt.
Een bekrompen truc.
Sorry, hoor.
Voor we verder gaan, wacht ons een taak van gewicht.
We moeten recht spreken.
Hier, honderden kilometers onder de aarde, zijn wij de wet.
De gedaagde wordt beschuldigd van moord en van verminking.
Volgens de wet vraag ik u, de jury: Is de gedaagde schuldig of onschuldig?
Schuldig.
De daaraan verbonden straf is de dood.
Er zijn nog twee kogels. Leg het Hans alstublieft uit.
Wij volgen de markeringen.
Hij moet tien minuten wachten en dan het vonnis voltrekken.
Ik draag wel wat met m'n linkerhand.
Draag jezelf voorlopig maar. Meer is niet nodig.
Sir Oliver, er is een probleem. Hans weigert de graaf dood te schieten.
Wat? Het is een gerechtelijk bevel.
Zijn familie is de Saknussems al generaties lang trouw...
en hij kan het wapen niet aanraken.
Belediging van het hof.
Alec. - Nee, professor. Sir Oliver, bedoel ik.
Kijk niet naar mij. Ik kan niet schieten met m'n linkerhand.
Nee, toch. U denkt toch niet echt dat ik het ga doen.
Ik ben een vrouw. - Juist, ja.
Wekenlang verloochent u uw sekse, maar nu valt u erop terug.
De aangewezen beul is toch de leider van de expeditie.
Zie de waarheid onder ogen.
We zijn te beschaafd om een medemens zo af te schrijven.
Wat stel je voor? Moet hij meedelen in onze triomf?
Friemel niet zo aan die lampen.
Wat zit hij nu weer te wauwelen?
Dat zal ik u zeggen. De lampen houden ermee op.
En hier is de reden: De inductieklossen verroesten door het zout.
Ik sta erop dat we hier weggaan om te redden wat we kunnen.
Staat u erop?
Hij heeft gewoon gelijk. Wegwezen.
U weet dat Saknussem zich heeft losgemaakt en ervandoor is?
Wat geeft dat? Hij is met 't eten wel terug.
Het geeft omdat hij een lamp verspilt.
Probeert u uw lamp eens?
Hij doet niks meer.
Als ze ermee ophouden, is 't ook echt bekeken.
Mevrouw, noteer dit nu u nog licht hebt om bij te schrijven:
Laat mij maar. M'n arm is al beter. - Niet nodig.
'We zijn 92 kilometer verder.'
'Temperatuur zeven graden lager.'
'Het is verbazingwekkend veel koeler dan verwacht,
maar het wordt donker om ons heen.'
'Dit kan de laatste aantekening zijn.'
We maken toortsen van stukken touw.
Goed idee. Ik snap alleen niet dat Arne Saknussems markeringen...
nog steeds die kant op wijzen.
Wat voor lamp had hij eigenlijk?
Misschien had hij geen lamp nodig.
U ook niet meer, sir Oliver. Waarom doet u 'm niet uit?
Doe 'm gewoon uit.
Wonderbaarlijk.
Kijk maar eens.
Wat is dat? - Een soort lichtgevende alg.
Licht zonder warmte. Een koel, chemisch licht.
U kent vuurvliegjes en glimwormen en organismen in zee die licht geven.
Dat principe zien we hier ook.
'De 256ste dag.'
'De fenomenale winden verdwenen net zo snel als ze opkwamen.'
'We zien nu 'n ongelooflijke vermiljoen-afzeting.'
Wat betekent dat teken op elke pagina?
ME. McEwen-expeditie.
Dus als ik Lindenbrook-expeditie zeg, schrijft u McEwen-expeditie?
Mag ik u erop wijzen dat u me dat maanden geleden opdroeg?
Dat mag u niet. U hoeft mij niet voortdurend de les te lezen.
Doe ik dat dan? - Ja, met uw blik...
en uw stem en de manier waarop u staat.
U bekritiseert mij constant met uw aanwezigheid.
Ik ben het zat. Ik heb er genoeg van.
U hebt er genoeg van?
Verschrompelde droogstoppel, als er iemand genoeg van heeft, ben ik 't wel.
Ik ben het. - Nee, ik.
Ik, Carla Goetaborg. Ik kap ermee. Ik ga.
Zal ik mevrouws koets laten voorrijden?
Nu weet u hoe opvliegend ik ben.
Vanaf nu houdt Alec de aantekeningen bij.
Waarom blijft hij niet hier?
En bos van paddestoelen.
Ze zijn vast honderden jaren oud, maar de kleintjes zijn heerlijk.
Dat die zonder zon zo diep onder de aarde konden groeien.
Zoveel voedsel als we maar willen.
Het is taaier dan leer.
Nieuwe zolen voor onze schoenen.
Net een eik.
Geweldig. Biefstuk met champignons, champignonsoep en -stoofpot.
Nog een week pekelvlees had ik echt niet overleefd.
Juich niet te snel. Over 'n paar maanden loopt 't waterje in de mond van pekelvlees.
Ja, maanden. Wisten we maar hoeveel maanden nog.
Wetenschappelijk werk kent geen tijd.
Laat me u dit zeggen: Als u er niet was geweest,
was deze hele reis ondraaglijk geweest.
Dat vindt professor Lindenbrook niet.
Maar ik wel.
We hebben hier geen zon, geen maan en geen sterren.
Maar we hebben u.
Hoe heetje verloofde?
Pardon? - Het meisje van wie je houdt?
Hoe heet ze? - Jenny.
Maar waarom wilt u dat nu juist weten?
Lieve Alec, op sommige momenten is het raadzaam...
om een jonge man te helpen herinneren.
Hier is warme paddenstoelenpap voor u.
Ik sliep zoals ik in Edinburgh nooit heb geslapen.
Geen lawaai van de straat, geen kerkklokken...
of gekleter van pannen uit de keuken.
Misschien blijf ik hier wel.
Wat doet onze grote vriend daar?
Ik zou het niet weten. Speciaal bevel van zijne majesteit.
Geeft die gek nog steeds bevelen? Hij hoort nu toch te rusten?
Zodra u in slaap viel, ging hij die kant op, door de tunnel.
Hij kwam terug om Hans op te dragen de paddestoelen om te hakken.
Wat wil hij daar nou mee?
U komt vragen waarom ik niet ben gaan rusten.
Ik slaap nooit. Ik haat dat gevoel alsofje van de wereld bent.
Een zee. - Een oceaan met golven en stromingen.
De oceaan van de onderwereld.
Een aardbeving, eeuwen geleden,
brak de grote zee wijd open en door de scheuren stroomde dit.
Toen sloten de scheuren weer.
De Saknussem Oceaan staat op geen enkele kaart.
Zo heb ik 'm gedoopt terwijl u sliep.
Dat recht heeft de ontdekker. Gefeliciteerd.
U weet toch dat er nu geen markeringen meer komen om te volgen?
Vandaar dat vlot. Een uitstekend idee.
Een dimetrodon. - Als ik m'n wapen had, aten we vlees.
Dat denkt hij ook. Hij eet vlees.
Kan hij zwemmen? - Gelukkig niet.
Het waait ontzetend hard.
Alsjeblieft.
Ik heb appels voorje.
Zou 't koud zijn waar zij zijn? - Waar zij zijn, zegt ze.
Zijn ze dan ergens?
McEwen, leg dat ding weg en neem 't roer over.
Je hoeft 'm niet weg te gooien. - Hij vloog weg.
M'n horloge.
Red de instrumenten. - Wat gebeurt er?
M'n trouwring.
Een krachtveld dat goud wegneemt. We zijn er.
Dit is 't magnetisch kruispunt tussen de noord- en zuidpool.
Het middelpunt der aarde.
Zijn we er allemaal?
Mevrouw Goetaborg.
Alec, Hans.
Gertrude.
En zijne majesteit daar.
Dus de expeditie met de vele namen...
eindigt hier.
We leven toch nog?
En we hebben 't middelpunt der aarde bedwongen.
Het heeft ons bedwongen.
Het is al duidelijk. Hij wil weten hoe we nu verder gaan.
Daar zijn we nu te moe voor. Eerst slapen, dan plannen maken.
Als ik vroeger m'n pap niet luste, zei mijn moeder, net als alle moeders:
'Oliver, er komt nog 's een dag datje dolgraag een bordje pap zou lusten.'
Wat kijkt u nou? Kunt u zich niet voorstellen dat ik 'n moeder heb gehad?
Ik bedacht hoe trots ze zou zijn op datjochie dat z'n pap niet luste.
Hier, eendje.
Wat kijkje nou naar me?
Ik had voedsel nodig, dus ik heb 'm gepakt.
Professor, laat hem even bedaren.
Ik heb geen zin in een discussie over een geslachte eend.
Professor, hou hem tegen. Hou die gek tegen.
Ondankbare honden. Zonder mij komen jullie nergens.
Alleen ik weet de weg uit mijn koninkrijk.
Pas op.
Dat is de verzonken stad.
Na 5000 jaar aanschouwen mensen weer een deel van het verloren Atlantis.
Alles wat we weten, komt van de Grieken.
De zeebodem opende zich en verzwolg het hele eiland Atlantis.
Dit is vast het marktplein geweest.
Professor, dit lijkt wel een herberg of iets dergelijks.
Het is een herberg. Ergens waarje kon eten.
'Eten.' Wat een heerlijk woord.
Eén ding weten we over de inwoners van Atlantis.
Ze aten oesters.
Oud brood. We moeten de bakker er duchtig van langs geven.
Hij vraagt of dat hun tempel was. - Ja, dat lijkt me wel.
Een altaarsteen, waar de heilige vlam brandde.
Dat is serpentijn, hè? - Ja. Een massieve vorm van asbest.
En nu heb ik net geen potlood en papier meer om het aan te tekenen.
Draai u om, mevrouw. Niet kijken.
Wat is er?
De grote Arne Saknussem, neem ik aan.
Dus zover ben je gekomen.
Wat hebben jullie nou? Zeg de dappere man 's gedag.
Hij heeft zich hierheen gesleept met 'n gebroken scheenbeen.
Daar zit niks eetbaars in. - Hoezo niet?
De Chinezen eten 400 jaar oude eieren.
Buskruit.
Professor, kijk eens naar z'n rechterhand.
Hij wijst ergens naartoe.
Naar die schacht daar.
Natuurlijk. Dat betekent zijn wijzende hand.
Hier kunnen we naar boven. Hij kon niet, maar wij wel.
Het is een kraterpijp. De sterke luchtstroom wijst op één ding:
Een direct gat naar boven.
We kunnen omhoog klimmen. - Zeg 't tegen Hans.
Laat hem 100 meter klimmen om te verkennen.
Hij is te zwaar om weg te waaien.
Als we mouwen hadden, moesten we ze opstropen.
Verwacht niet te veel. En we zullen licht moeten meenemen.
En voedsel. Ik ga wel op onderzoek uit in Atlantis.
Hadden we maar een schaar, dan konden we het afknippen.
Ik heb vuursteentjes gevonden.
Goed zo. Dan lopen we niet rond in het duister.
Ik wou dat ik goed nieuws had. Het lijkt een perfecte pijp naar boven,
rechter dan waarin we zijn afgedaald.
Maar...
Er is een obstakel. Een gigantisch rotsblok verspert de doorgang.
Hans zegt dat er 'n aardverschuiving voor nodig is.
Nee, laat hem maar.
Als hij niet zoveel had verwacht...
De proviandtas van Arne Saknussem. Ga 'm halen.
Als God ons bijstaat en dat buskruit nog altijd werkt,
maken we zelf een aardverschuiving.
Goed, m'n beste metgezellen,
jullie weten hopelijk wat een risico we nemen.
Maar het is onze enige kans.
Ik weet zeker dat dit de rots zal opblazen.
Maar of de andere rotsen het dan nog houden, kan ik niet garanderen.
Laten we beschuting zoeken.
In de altaarsteen.
Grote God, heerser der hemelen en der aarde...
Zijn rijk kent geen grenzen, jochie.
God van het heelal, ons lot is in uw handen.
Kijk uit. - Weg, professor. Een monster.
Laat me los.
We hebben 'n aardbeving veroorzaakt.
De lava stuwt ons omhoog.
Wat een enorme aardbeving. - Eerder een vulkaanuitbarsting.
Luister: 'Stromboli, Italië. Ooggetuigenverslag.'
'De kegel van de dode vulkaan brak met een enorme explosie.'
'Enorme rotsen worden in zee gespuwd.'
Waar is Alec?
Hans zegt dat Alec van de altaarsteen werd gegooid,
lang voordat wij in het water vielen.
Ik ben heel dankbaar, maar ik heb geen ladder nodig.
Ik heb een broek nodig.
Een pantalon.
Breng ze niet zelf, stuur maar een monnik.
Pardon, dames.
Mede-Schoten, als uw geschreeuw een uiting van blijdschap is...
omdat we levend teruggekeerd zijn, dank ik u zeer.
Maar als ze een eerbetoon aan een succesvol wetenschapper zijn,
dan moet ik die eer weigeren.
Een wetenschapper die geen bewijs heeft, heeft niks bereikt.
Ik heb geen verslag, geen bewijs.
En ik zal u niet beledigen met de vraag om me op m'n woord te geloven.
Laat me dit slechts zeggen:
300 jaar terug ondernam 'n dapper man 'n gevaarlijke reis en kwam niet terug.
Wij zijn 'm gevolgd en keerden door Gods genade en 'n heidens altaar wel terug.
Op een dag gaat weer iemand,
misschien jij, jongen, ofje zonen of kleinzonen,
terug om het af te maken.
Want ik weet dat de geest der mensen zich niet laat weerhouden.
Prachtig, Oliver.
Professor, er is iemand die afscheid van u wil nemen.
Hij scheept om vier uur in.
Hans, oude vriend. Zonderjou was 't ons niet gelukt.
Hij heeft een toespraak.
Als u ooit teruggaat naar het middelpunt der aarde, gaat Hans mee.
Mijn dank.
Bent u gewond geraakt door de hete lava van de vulkaan?
Nee, dat was op onze trouwdag.
Hij had zo'n haast om de kerk uit te komen, dat hij de trap af viel.
Arm bruidje. Na al dat lange wachten.
Voorjou is het zo geen huwelijk.
U onderschat Alec.
Ik neem de trein naar Londen en dan door naar Stockholm.
Maar u hebt nog werk te doen in Edinburgh.
Ik schrijf m'n memoires en kan me niet alles herinneren.
Juist. U zoekt een weduwe die u kan helpen en die steno kent.
Dus ik mag dagelijks op vaste tijden komen werken?
Nee, dat is onzinnig. U kunt bij mij logeren.
Wat zou de stad daarvan zeggen?
Je mag je nachten wel onder de grond doorbrengen met een man,
maar onder één dak in Schotland?
Wat wilt u dan van mij?
Wat wilt u van mij, professor?
Hoe bedoelt u?
Ik dacht al dat u er niet uit zou komen.
Mevrouw Goetaborg. Frau Goetaborg.
Ik waarschuw je...
Ik draag weer een korset.
Op de professor geologie
Hij weet alles van natuurlijke historie
Een bijzonder man die ik daar zie
Voor hem is het geen groot mysterie.
Deze film is deels opgenomen in het Carlsbad Caverns National Park.
Twentieth Century-Fox is dankbaar voor de medewerking...
van de National Park Service van het Ministerie van Binnenlandse Zaken